*Dominique en Nick zitten op de leie steiger waar hij woont*
*gsm ligt veilige toegeklapt op een plank*
*volle maan. lichte intoxicatie. gezelligheid!*
*Dominique krijgt een sms*
*Michael Jackson is dood*
*Dominique antwoordt*
*Gsm hapert.*
*Dominique gefrustreerd*
*Dominique smijt uit ergernis gsm voor zich uit*
*gsm nog opengeklapt en dus dunner dan toegeklapt*
PLONS!
(en het ergste is dus dat ik al mijn nummers kwijt ben, van iéderéén! iedereen zijn nummer kwijt. UW NUMMER KWIJT! (unless of course your some random stranger or freak that i don't know, want dan had ik waarschijnlijk uw nummer niet om te beginnen, maar heb ik dus nog steeds uw nummer niet))
(en uiteraard heb ik nooit eens al mijn nummers opgeslagen op een ander medium).
Examens zijn gedaan. hoeza hoezee. Wat doet men dan ? One CLEANS ! zoals al eerder bescreven (cfr. lang geleden) moet iedereen soms chunken. 3 vuilniszakken en 44 oude kledij en schoenen gingen de deur uit. enkel uit mijn kamer. dan heb ik mij ook nog bezig gehouden met de rest van het huis uit te mesten. Op de beneden verdieping al 8 dozen aan rommel, en 9 uit een zolderkamer. Een maar, want na het zien van de andere 3 verloor ik alle moed. Niet een doosje he, nee, doos van 100x60x60. (8+9)x(100x60x60) = a lot of junk. ook is de voorsalon nu de eetkamer, de living nu het bureel, de eetkamer nu de living en de inkom mijn dumpinggrond voor al de rommel. ook mijn kamer heb ik veranderd van indeling. Een deel van mijn bureau heb ik afgekapt dat ik hem op mijn verhoog kan zetten, mijn bed is veranderd van muur, de zetel staat nu aan het voeteinde van mijn bed, het boekenrek heb ik uit het venster gesmeten én ik heb een grote rode lamp gekocht !
clearly I'm bored. iedereen die ik kende zat onlangs op werchter en ik had niets anders te doen.
Maar goed dan, examens. Kort en bondig:
mediastructuren en -beleid: 8
recht: 10
CWO II: 12
paper (niet bachelorpaper): 12
nieuwe communicatietechnologieën: 15
Van structuren en beleid is het stom, want mijn eerste vraag daar had ik nog 12/20 voor, wat vrij veel was wist de assistent die mij feedback gaf mij te zeggen. Het maximum voor die vraag was 14 en het gemiddelde was 5. Zo stom dat ik het dan verkloot heb met mijn tweede vraag door naast de kwestie te antwoorden. (ik wist de specifieke onderverdelingen die je nodig had om de vraag te beantwoorden niet en dus heb ik gewoon een ruime algemene en actuele kennis tentoongesteld die ik linkte aan aspecten van de cursus. "allemaal zeer indrukwekkend wel, maar dat was de vraag niet" aldus weer de assistent') recht was ik wel zeer teleurgesteld, ik kon het echt wel goed. Maar het was het laatste, 25 juni en werkelijk iédereen had al gedaan en zowel de motivatie, de discipline als het doorzettingsvermogen stonden op een historisch dieptepunt.
Voor de rest mag ik best nog wel tevreden zijn. 4 herexamens dus, want ik had er al 3 (van de 7) uit het eerste semester.
OH Ik ga naar Rome ! en Madonna. MADONNA ! en ROME ! met nick. Madonna tickets heb ik nog kunnen verkrijgen van Karen, wiens mama er had gekocht maar toch niet kan gaan. Hard Candy was misschien niet haar beste cd, of zelfs een goede cd, maar haar tournee is wel een groot succes. Na Pink gezien te hebben heb ik toch gezegd dat ik meer naar concerten moest gaan. Voor de rest: Rome.
Even verduidelijk dat vliegtuigtickets dus echt niet zo goedkoop zijn als ryanair u zou willen laten denken. Enkel als ge gelijk 6 maanden op voorhand boekt, niet een week dus. Oh well, ik heb het op mama haar visa gezet :p (ze zal het toch pas over paar weken merken)
Het verblijf is een verrassing. Nick wil mij niet zeggen welk hotel het is, hij wou enkel weten of als ik iets klassieks en authentieks wou, of iets ultramodern.
De spanning de spanning !
ok, ik ben het bloggen beu.
Dag.
Like a Sicilian woman's eyebrows, we cannot be kept apart.
11.09u : Ik en broer aan de ontbijt tafel. 11.10u : mijn telefoon rinkelt* IK: "dag mama. [...] Ja [...] Ja [...] uhu [...] Dag mama." broer en ik praten verder
11.11u : telefoon broer rinkelt
BROER: "Dag mama [...] ja [...] ja [...] ja, straks [...] Dag mama."
Ik ben net helemaal vanuit Latem naar Gent gereden voor een nachtwinkel. How sad am I ?
Eigenlijk moest ik gewoon buiten komen, 'cause I was slowly going insane en dan was de nachtwinkel handig meegenomen. Ik heb via Ebay een lamp gekocht. Een oranje zeepaard van IKEA om aan de muur te hangen. Ze maken die niet meer bij IKEA dus moest ik hem op ebay kopen, voor uiteindelijk meer geld dat dat hij oorspronkelijk heeft gekost inclusief de verzendkosten. Het komt dan nog uit het Verenigd Koninkrijk dus ik moet zelf nog het contact laten veranderen naar de continentaal europese standaard. It's ridiculous, ik weet het zelf ook. Lang geleden, in what seems like another life, had ik er ook zo een gekocht voor iemand en ik was daar toen ook al zo verliefd op. Nu wou ik er dus ook een voor mezelf, omdat ik ook wil dat het oranje zeepaard mij gelukkig maakt. Ik heb wel geen matching jaren '60 behangpapier niet. Paard zal dus harder zijn best moeten doen. (behangpapier dat ik zelfs nog heb helpen ophangen, hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt.) Ik was ecstatisch toen ik het opendeed.
Nu ben ik treurig. En als ik treurig ben, en alleen, dan blog ik. Misschien zou ik dat beter niet doen. Het geeft de mensen die ik niet ken, of niet meer, of met wie ik bitter weinig contact mee mee heb een verkeerd beeld van mezelf. Ik ben niet altijd treurig, en ik ben niet enkel treurig als ik blog. Maar nu blog ik wel.
I'm numbing out. Ik vrees dat ik aan het uithollen ben ofzo. Niet dat ik me altijd leeg voel, maar mijn emoties zijn aan het uitvlakken. Mijn dallen zijn niet meer zo diep, en mijn pieken zijn niet meer zo hoog. Ik vrees dat bepaalde emoties, of toch een bepaalde intensiteit van bepaalde emoties niet meer vaak zullen voorkomen, if ever. Ik vind het ook vreemd hoe anders alles nu is in vergelijking met voorbeeld 2 jaar geleden. Ik heb meer zelfkennis, en voel me met veel zaken beter op mijn gemak, heb meer zelfvertrouwen, dus op zich is dat niet slecht. Toch is zo raar hoe anders het allemaal is. De mensen die ik ken, aan wie ik mijn ziel toevertrouw, mijn steunpilaren. De mensen met wie ik wegga, de manier waarop ik mijn dagen vul, de zaken waar ik mee bezig ben, ..., ...
Verandering, evolutie is nodig, want stilstaan terwijl het leven rondom u verandert is bedroevend. E doch klinkt het mij even intriest dat zaken die u zo dierbaar zijn op het ene moment zo heel plots kunnen verdwijnen, bijna alsof het nooit gebeurd is, en alles gewoon een ver verleden lijkt.
Ik ben net met Jonito aan het praten en op een gegeven moment gaat het over rijden en dat als je met een grasmachine kan rijden je ook met een auto kan rijden en plots heb ik jeugdherinneringen, want ik deed dat ook altijd. zo grappig.
Voor ze thuis kwam belde mijn mama belde altijd met haar gsm die toen zo groot was als mijn broer zijn walkie-talkie om te zeggen dat ze er bijna was en dan liep ik naar de poort en wachtte haar op en als ze de oprit opreed dan kroop ik altijd bij haar in de auto. Ik kroop dan op haar schoot en mocht dan sturen terwilj zij gas gaf tot als we aan het huis waren. Het was altijd kei-avontuurlijk want er zijn zo een aantal kleine bochtjes en 1 scherpe, die dan nog omhoog gaat en putten in de dolomiet van waar de banden van de auto altijd draaien. Het was dus een gans parcours vol gevaar en avontuur! Dat was echt superzalig toen, ik denk dat dat een van de leukste zaken was die ik deed als kind
Met mijn papa deed ik hetzelfde, als hij het gras afreed. Ik zat dan ook op zijn schoot te sturen terwijl hij gas gaf. En ik was daar keislecht in want ik draaide nooit ver genoeg. :-p
guess not everything about my childhood was as traumatising as i thought... (of ik had het toen toch nog niet door)
Zaterdagnacht en ik ga niet naar Spunk, omdat ik een paper moet schrijven. SO TIME TO BLOG! (Maar stiekem voornamelijk omdat ik totaal geen zin heb om naar Spunk te gaan, want morgen ga ik naar Kiss Me You Fool en dan moet die paper ook nog altijd geschreven worden. so much for excuses)
Donderdagavond had ik met R. afgesproken om naar Milk te gaan kijken. Ik stuur dus rond uur of 6 nog een sms om zeker te zijn of hij het niet vergeten was. Geen respons.
Om half 10 doe ik nog eens hetzelfde. Geen respons (BASTARD!) dan belt cédric. we gaan naar zee ! Wat kan er uiteindelijk leuker zijn dan 's avonds laat nog met 5 in een kleine auto te kruipen (want Sancho, Samira en Xander waren ook mee) en naar Knokke te rijden ? Absolutely nothing indeed. Daar toegekomen ergeren we ons natuurlijk aan alle franstalige snobistische 14-jarigen die 4 lagen Tommy Hilfiger kledij dragen. Elk mét rechtstaand kraagje natuurlijk. Het is eigenlijk van toen ik met Steven in knokke was geleden dat ik daar nog was 's avonds op strand zittend bemerk ik mij. We hebben weer veel roddels verspreid. Deze keer nam C de notules. (ahja, je moet alles opschrijven he, in a little black book. Plannen voor Gossip Gay werden wat concreter en de whisky cola vloeide feestelijk. (ahja, btw met 4 andere kwebbeltantes in een auto zitten voor een uur terwijl ge moet rijden, zeker in terug weg als ze al wat gedronken hebben, is absolute hel. Plotseling had ik door wat het moet zijn om met kinderen met de auto op reis te gaan. *shiver*)
Hoe dan ook, we zitten daar dan dus aan het strand op de dijk en komen daar plotseling 3 gasten op ons af vragen of wij toevallig geen leuk café in de buurt kennen (serieus, 't is Knokke, natuurlijk is er geen leuk café in de buurt). Ik draai mij om en kijk naar die gasten. *jaw drop* wie staat er daar dan ? van alle plaatsen in heel België, 63 kilometer verder dan waar we afgesproken hadden (lees: where i got ditched): R. Van al de plaatsen in Gent en buiten Gent, in belgie, van al de plaatsen op onze 67km lange kustlijn. België is klein, maar niet zo klein. This is just creepy.
TRUT! Gelukkig hadden we koekjes mee en kon ik hem bekogelen met koekjes tot hij wegging. (btw, if your arse is that big, don't wear pants that tight) Bekogeld met koekjes ging hij dus maar vlug weg. (en nee het was geen date ofzo, he wasn't even my type, maar toch, zoiets doet ge niet, zeker niet als ik knapper ben)
Maar goed, het werd toen wat later en dus keerden we terug naar de auto. En wat zie ik daar dan, plots op het strand, tussen het zand. Een kei mooie bistro tafel ! (ge weet wel, zo een ik al sinds september wil kopen maar nergens vind behalve tweedehands in zuid frankrijk of enkel superduur bij een café benodigdheden winkel waar ge er vaneerste keer 10 moet kopen ) zo een ->
(maar dan met een wit marmeren blad en geen stom lelijk hout ding) kei blij dat ik hem eindelijk gevonden heb. Hij stond daar gewoon, zomaar verlaten in het strand. Samen met 20 andere tafels en een schommel. (cedric had zich dan op zo een andere gelegd en het marmeren blad is gewoon in drie gebroken. Hoe dik moet ge zijn om een marmeren blad te breken :p maar voor zekerste dus toch: note to self: do not have sex on it. Must not have sex on it) Finders Keepers. Ik heb dat goed gezien, al zeg ik het zelf. En het kon net in de koffer! En met net bedoel ik dat de zetel wel 15 cm naar voor geklapt moest worden en ge dus niet meer comfortabel kon zitten op de achterbank, maar das beter voor de rug. Allemaal voordelen.
Ik noem het nu officieel mijn ontbijttafel. nu nog 2 leuke stoelen Het doet me eigenlijk een beetje aan Jacques van Jack uit Will & Grace :p (en GVD, vroeger pasten al die youtube dingskes wel in mijn blog en nu zijn ze breedbeeld en zijn te breed en moet ik de broncode aanpassen)
ge moet trouwens eens raden wie Ciara allemaal nadoet in die clip wegens gebrek aan eigenlijk stijl.
In ander nieuws ben ik daarstraks naar de Match gegaan en heb ik een appeltje en choclade eitjes gekocht (want morgen is het pasen, en ik zit niet al weken mijn maag en lever te trainen door als een zotte of een dikke paaseieren naar binnen te proppen om dan morgen op de effectieve dag, zijnde pasen, mij niet vol te eten met chocolade). De chocolade is dan toch per ongeluk al op geraakt, dan maar geen chocolade morgen. Nu kom ik wel tot de conclusie dat het morgen wel Pasen is, en dat daarop Paasmaandag volgt, en dat dat feestdagen zijn en dat ik dus absoluut geen eten heb gekocht om mij die 2 dagen te kunnen voederen maar enkel snoepgoed (die al op is) en dat alles morgen en overmorgen gesloten zal zijn. Ik heb nu enkel nog maar melk, rijst en olijfolie. Kunt ge daar iets mee maken ? Wat moet ik nu doen ? Ik zal waarschijnlijk gewoon bellen naar supermarkt mama&papa en vragen of zij ook aan huis leveren (want ik ga niet naar huis voor het weekend maar blijf hier tot woensdag als mijn paper af is. Alleen op een feestdag: OMG, schandaal) Alhoewel, bij nader inzien zit ik hier wel helemaal alleen in dit gebouw dit weekend. Oh well, dat geeft mij dan wel de kans om hun diepvriesvakken te plunderen. If only they didn't all buy such crap food.
You've got to stand for something, or you'll fall for anything.
