Na het lezen van deze titel denkt ge waarschijnlijk: hij is er weer mijn zijn neuroses en wereldvreemdheid hoor.
Wel, neen!
Dit is geen komische maar een serieuze blog, en als ge het om een of andere manier grappig vind om met mijn bestaan te lachen zijt ge gewoon sadistisch.
Nu, terug on topic. Ik voel me nogal dwaas om dit te zeggen, maar ik ben bang voor larven. Gisteren nacht heeft die genetisch gemanipuleerde super enge aanvalsbij koningin zeker 2 tot 3 keer mijn kamer doorcirkeld en nu ben ik bang dat ze overal eitjes heeft laten vallen en ik op een nacht wakker ga worden met larven rond mij. J
Het is niet grappig, ge kunt stoppen met lachen!
Om dan eens niet bij-related zaken te bespreken;
Ik had dus voorgenomen om vandaag zéker wiskunde te doen, aangezien het teveel is om morgen te moeten doen, wel ja, ge moogt twee keer raden.
In mijn eigen verdediging, het was niet mijn fout! Ik reed naar huis, lekker hip op mijn fiets, mooi in het zonnetje, lichtjes warm, maar niet zo erg. Toen plotseling een auto met, niet één, maar twéé aanhangwagens (mag dat zelf??) wil uitrijden en dus op het fietspad staat, zoals alle andere klootzakken die denken dat zij het openbaar verkeer en mij mogen blokkeren omdat ze denken dat zij om een of andere reden voorrang hebben doen. Aangezien mijn bel en mijn werkelijk woedende blik (want ik hààt het als ik moet remmen voor iemand anders he) niet genoeg waren moest ik er dus om rijden, langs de rechterkan want links kon niet want daar is de baan (ook omdat ik er anders tegen zou gefietst zijn. Omdat hij zo ver nog naar achteren staat is de lus die ik moet maken redelijk groot, en ik rij dan toch wel in een put en ge moogt drie keer raden. Ik reed, fiets deed BOEM en ik ging. Ja, fietsband helemaal plat en ik mocht te voet verder gaan. Twee kilometer is echt wel ver hoor!
Mijn fiets zal pas woensdag terug zijn van de fietsenmaker, dus moest ik mijn moeder haar fiets zoeken voor morgen en woensdag. Ja, maar moeder haar fiets. Aangezien mijn moeder zelf niet weet dat ze een fiets heeft kunt ge al raden hoelang ze in het tuinhuis heeft gestaan he. Een minimum van 10 jaar. Dus ik was best wel voorbereid dat hij niet in ultieme staat ging zijn. Nadat mijn broer dan (zonder gezaag zelf) het grasmachine uit het tuinhuis reed en de fiets eruit haalde kunt ge dus al raden dat hij er nogal (letterlijk dan) bescheten uitzag he.
Maar hij rijdt, dus ik ben al "dankbaar".
Dat de fiets vuil is is op zich niet erg, de mijne is ook altijd vuil. Mààr, de banden waren plat, wat na 10 jaar verkrotting wel eens kan gebeuren. Dus zoals gewoonlijk ren ik naar mijn papa en zeg dat hij ze moet oppompen. Hij wil niet. Hij zegt dat ik het zelf moet doen.
Ik, slim zoals ik ben, begin eraan en draai de dop ofzo van de pomp er verkeerd op en ga tegen mijn papa zeggen dat het niet lukt zodat hij komt kijken. Dan draait hij dat er goed op en pompt enkele keren om te zien of het wel lukt, en ik natuurlijk denken: "aah, hij is bezig, nu zal hij het wel helemaal doen he"
Niet dus.
zegt hij tegen mij "Ge zijt 18 jaar en ge kunt u fiets nog niet oppompen, is dat iets voor een architect "(de klootzak, hij zegt dat bij alles he, ik kan geen vijs dichtdraaien of weet niet dat het eigenlijk een platte en een kruisschroevendraaier heet in plaats van de plus en de min schroevendraaier (wat logischer zou zijn, ik bedoel, kijk ernaar) en dan zegt hij dat dat niet kan voor een architect. Een architect is net slim genoeg om niets van het eigenlijke werk zelf te moeten doen, en de link architect-fiets ontgaat me eigenlijk wel hoor, maar goed, off topic)
dan vraag hij mij ook "Gaat ge dat over 10 jaar nog doen? Mij vragen om dat voor u te doen?"
Ik durfde eigenlijk niet ja antwoorden, maar dacht bij mezelf "neen, dan zal ik samen zijn met iemand die dat voor mij zal doen, of zal ik gewoon niet meer fietsen"
Dus ik mag het zelf doen, en dat is godverdomme lastig hoor! In begin, de eerste 3 keer lukt dat wel he, maar daarna is dat lastig! En ik had dan nog wel net gedoucht. Nouja, nadat hij eindelijk is opgepompt zet ik de fiets van onder het afdak zodat hij proper wordt als het regent vanacht, want de fiets is echt wel schandalig vuil (10 jaar rotting remember) zegt mij vader toch dat het niet zal regenen (hij doet het met opzet he!) dus ik doe dan zelf de moeite (!!!) om te kijken hoe de tuinslang wertk en hem af te spuiten (ik was natter dan de fiets en het vuil wou er zelf niet afkomen eigenlijk)
Nu is hij aanvaardbaar proper de fiets. Maar tegen die tijd was ik natuurlijk al te uitgeput om ook nog maar iets te doen voor wiskunde he, dus ja, ik had geen tijd vandaag
Ik moest mij douchen, ik moest mijn fiets in orde zetten, dan had ik geen zin meer en toen was het Lost, dus eigenlijk is het echt mijn fout niet he.
En ik snap tussen haakjes echt niet waar mijn vader zo anbetant over deed he. Ik kan mijn fiets niet deftig oppompen, ja, er zijn nog andere mensen die dat niet kunnen hoor (cfr. Linde) Plus, uiteindelijk, waar dient een fietsenmaker voor? Om u fiets te maken toch he!
