Quantum Fashion

Dilemma dilemma dilemma. Verjaardagsfeestje van Sofie en Tina is zaterdag. Ik ben uitgenodigd. Eerst dacht ik dat het een beleefdheidsuitnodiging was, maar misschien ben ik wel echt gewenst daar? Joren heeft alsinds al duidelijk gemaakt dat hij niet "kan" gaan. As if. Wat zou Joren anders gepland kunnen hebben. NIet "kan". Ik viel bijna van mijn stoel. Ook omdat het tijdens het tweede uur Duits was en het supersaai was, maar hoofdreden was nog steeds de "kan". Eerlijk gezegd heb ik wel zin om te gaan, ik heb ook bijgelegd voor het cadeau, 8 euro armer. Probleem: met wie zal ik eigenlijk praten? Dit was eerst mijn hoofdzaak, maar een goed moment om te socializen. Ook heb ik zonet vernomen dat er enkele mensen van uit de tweede graad er ook zullen zijn. A little catching up. Ik mocht ook wel iemand meebrengen, maar ge niet Linde ofzo meebrengen (no offense) maar zou gewoon beetje kansloos zijn aangezien we dan gewoon alletwee aan de kant zouden staan de hele avond. Ander probleem: (god verdomme, Linde ge moogt ook wel iets tegen, mij beginnen zeggen he!) tweede probleem dus: hoe geraak ik daar? (ouders zouden kunnen voeren) maar belangrijker, hoe geraak ik weer naar huis? ouders? broer? Eigenlijk zou ik met de fiets kunnen gaan, moest mijn moeder niet zo absoluut fobisch zijn. Mensen, help mij, het is al overmorgen.

Aan Rebecca: u blog is soms een beetje saai. Ik weet dat ge soms vind dat ik te weinig post, maar soms zijn de uwe wel gewoon nutteloos. No offense, word niet boos, maar soms zijn ze wel nutteloos. Als ge niets nuttigs te zeggen hebt zeg dan niets he (hoe ironisch dat ik dat eigenlijk zeg)
Maar soms zijn u post die niet noodzakelijk inhoud hebben wel tof.
Ge zijt nu kokend rood aan het worden he?
Morgen zal ik zeker gevld worden