Quantum Fashion

commentaar in vet geleverd door Prinses Linde (er stond geen copy right bij, ik mag stelen!)

Dun zijn, waarschijnlijk niet echt een onderwerp waarover je verwacht te lezen op deze website, maar mijn laatste bezoek aan Londen heeft me aan het denken gezet.
Het begon al in de auto op weg naar de Leavesden studio's. ik verdreef de tijd het grootste deel van de reis met een tijdschrift waarin verschillende glamoreuze foto's stonden van een erg jong meisje die ofwel heel erg ziek is, ofwel lijd aan een ernstige eetziekte (wat, natuurlijk, hetzelfde is) ge kunt ook ernstig ziek zijn en geen eetstoornis hebben;in ieder geval, is er geen andere verklaring voor de vorm van haar lichaam. Horen we daar al een beetje jaloezie van Rowling? Is ze gefrustreerd omdat zij niet van nature slank is en misschien al weken op dieet is om haar zwangerschapskilo's kwijt te raken? Ze kan praten over het eten van gigantische hoeveelheden, het enorm druk hebben en de werelds snelste stofwisseling (red, hoe sneller die gaat, hoe minder snel je aankomt) tot haar tong eraf valt (hoera, nog een paar pondjes eraf!) Rowling heeft waarschijnlijk nooit backstagefoto's van modeshows gezien. Veel modellen eten dingen die ik nooit of te nimmer zou durven eten (cheesecake!) en hebben echt een snel metabolisme. Andere mogelijkheid is dat ze gewoon op hun voeding letten. (waarmee ik niet gezegd wil hebben dat er geen modellen of celebs met eetstoornissen zijn he) maar haar
holle buik, uitstekende ribben en stokjes van armen vertellen een volkomen ander verhaal. Op de laatste foto die ik van Paris Hilton zag viel dat allemaal nogal mee hoor.
Dit meisje heeft behoefte aan hulp, maar, de wereld laten zijn wat zij is, in plaats daarvan zetten ze haar op de covers van tijdschriften. Dat alles schoot door mijn hoofd terwijl ik het interview las en vervolgens gooide ik het afschuwelijke ding langs de kant. Toch niet op straat mag ik hopen, vervuilster!
Maar schiet me neer als het 'meisjes en dunheid' onderwerp niet terugkwam zodra ik uit de auto was gestapt. Ik was aan het praten met een van acteurs en, op de één of andere manier, kwamen we op een meisje dat hij kende (niemand van de Potter-actrices, iemand van zijn leven achter de filmset) dat 'dik' was gedoopt door enkele hoogst charmante klasgenotes. (Konden ze misschien jarloers zijn op het feit dat hij de jongen in kwestie kent? Natuurlijk niet!). 'Maar' zei de acteur, eerlijk verbaasd, 'ze is echt niet dik!'. "Dik' is meestal de eerste belediging dat een meisje een ander meisje naar haar hoofd gooit als ze haar wil kwetsen' vertelde ik hem; ik kon het me perfect herinneren van mijn tijd op school en het zag gebeuren bij de jongeren aan wie ik les gaf. Ja en? Dik is ook een scheldwoord he. Het is blijkbaar niks nieuw voor haar dus ik begrijp niet waarom ze er een artikel aan wijdt.
Niettemin zag ik dat het hem, een perfect ingestelde jongen, compleet gestoord gedrag leek, zoals 'dikkerd' roepen naar Stephen Hawking (red, wij nederlanders en belgen hebben er waarschijnlijk geen idee van wie Stephen Hawking is, maar google afbeeldingen vertelt ons dat hij graatmager is.) Tis een mannetje in een rolstoel die volledig verlamd is en communiceert door met zijn ogen te knipperen volgens google. Hij ziet er wel een beetje mager uit ja.
Zijn verbijstering voor dit onderdeel van het dagelijkse leven van een vrouw deed me er opnieuw aan denken hoe raar en ziekelijk de 'dik'-belediging is. Ik bedoel, is 'dik' echt het ergste dat iemand kan zijn? Is 'dik' erger dan 'jarloers', 'wraakzuchtig', 'oppervlakkig', 'verwaand', 'saai' of 'wreed'? Voor mij niet; maar wat, zouden jullie mogen opmerken, weet ik over de druk om dun te zijn? Ik zit niet in een wereld waarin ik wordt beoordeeld op basis van mijn uiterlijk want; als schrijfster verdien ik mijn brood met mijn hersenen ...

Die avond ging ik naar de 'Britisch book awards'. Na de ceremonie botste ik op een vrouw die ik in bijna drie jaar niet gezien had. En wat denk je dat het eerste was dat ze tegen me zei? 'Je bent een hele hoop afgevallen sinds de laatste keer dat ik je zag!' 'Wel' zei ik 'de laatste keer dat je me zag had ik net een kind gehad.' Wat ik eigenlijk wilde zeggen was 'Ik heb mijn derde kind en mijn zesde boek geproduceert sinds de laatste keer dat je me zag. Is geeneen van die twee belangrijker dan mijn omvang?' Maar nee-mijn taille leek smaller! Vergeet dat kind en het boek: eindelijk eens iets om te vieren! Misschien had die kennis haar al via een kaartje of telefoontje gefeliciteerd met haar kind en boek of misschien dacht ze 'rowling is het misschien beu om altijd maar daar over te praten, ik zeg een keer iets anders'.
Dus het onderwerp vrouwen en gewicht woog (haha) zwaar op mijn gedachten tijdens mijn vlucht terug naar Edinburgh de volgende dag. Eenmaal in de lucht bladerde ik een krant door en mijn oog viel, onmiddellijk, op een artikel over de popster Pink (afbeelding). Haar laatste singel 'Stupid Girls' is het perfecte tegengif/lofzang voor alles waarover is had zitten denken rond het onderwerp 'vrouwen en dunheid'. 'Stupid girls' neemt een loopje met de wandelende tandenstokers die meisjes worden voorgehouden als voorbeeld: deze bekendheden wiens grootste prestatie onafgebladerde nagellak is, Kunnen we even zeggen dat ze in clip onder andere spot met een van de Olsens, die echt een eetstoornis had en zich daar ook voor heeft laten behandelen. Sinds wanneer is het helemaal ok om te lachen met ziektes? En om verder door te bomen over the Olsen twins, zij acteren wel al sinds ze 3 zijn ofzo dus om nu te zeggen dat hun enige prestatie onafgebladerde nagellak is is nogal grof he wiens enige ambitie is om negen keer per dag in een andere outfit te worden gefotografeerd en wiens enige functie op deze wereld het promoten van de handel in veel te dure handtassen en rattige hondjes blijkt te zijn. Ok. Over Paris Hilton geef ik haar een beetje gelijk.

Misschien lijkt dit allemaal grappig, of onbelangrijk, maar dat is het niet. Inderdaad niet nee. Het is over wat meisjes willen zijn, wat hen verteld wordt dat ze moeten zijn en wat ze ze voelen over wat ze zijn. Sorry hoor, maar ik wil niet dun zijn omdat er een dun model op de cover van Vogue staat. Als uw dochter echt denkt dat ze dun moet zijn omdat er enkel dunne mensen op tijdschriftcovers staan moet ge misschien werken aan haar wereldbeeld, eerder dan een grof stuk over eetstoornissen op uw website te plaatsen.
k heb twee dochters die zich een weg moeten banen in deze met dunheid geobseddeerde wereld, en ik maak me er zorgen over, omdat ik niet wil dat ze leeghoofdig zijn, met zichzelf geobsedeerde, uitgemergelde klonen; Wow. Sinds wanneer zuigen eetstoornissen ook de schedel leeg? Ik denk dat Rowling een belangrijke medische ontdekking gedaan heeft! Eetstoornissen gaan zelfs niet over dun zijn en om nu maar een concreet voorbeeld te nemen: vindt gij mensen met een eetstoornis automatisch leeghoofdig? Ik niet. Ook het cliché van de uitgemergelde persoon met een eetstoornis stoort mij. Een eetstoornis kunt ge op elk gewicht hebben, want het zit in uw hoofd, niet in het cijfertje op de weegschaal. ik zou veel liever willen dat ze onafhankelijk zijn, interessant, eigenwijs, idealistisch, vriendelijk, origineel, grappig- duizenden dingen voor 'dun'. En eerlijk gezegd, ik hoop dat ze er geen vlaag van stinkende Chihuahua winderigheid voor geven of de vrouw die naast hen staat vlezigere kniën heeft dan hen. Laat mijn meisjes Hermeliens Toch jammer dat Hermelien in de film ook wel een dun, mooi meisje is he! zijn, veel liever dan Patty Parks. Laat hen nooit 'Stupid Girls' zijn.
Over en uit.

ik moet zeggen, JK heeft nogal de neiging te overdrijven (lees eens harry potter :P, sorry evy) Ik bedoel die vriendin van haar die haar zegt dat ze is afgevallen. Dat is gelijk iets dat ge standaard zegt, gewoon ter compliment. Nogal paranoïde van haar om te denken dat ze daarmee impliceert dat het belangrijker is van haar boek en kind. Ook omdat het iets is wat op het eerste zicht meer opvalt, uiterlijk enzo.
Dat was echt een dwaas argument want de rest van het artikel een beetje verbrodt en de indruk wekt dat ze zelf een beetje gefrustreerd en obsessief is. Want wie denkt nu onmiddellijk nadat iemand zegt dat hij/zij vermagerd is dat al de rest niet belangrijk is? I'm telling you, the woman has issues.

nog effe over olsen twins, zij waren de enige self-made milionairs ooit toen ze 18 werden (nu nog steeds, maar de verleden tijd is omdat ze nu al 20+ zijn) Dus dat is eigenlijk wel een prestatie he, om tegen u 18de al een 300-tal miljoen verdiend te hebben, en dan nog wel zelf.

Ze is ook nogal gesloten van gedachten he, een eetstoornis hebben wil niet zeggen dat ge dun zijt he, en omgekeerd ook niet. Niet overdrijven he, misschien een beetje jaloers??
Als ik haar zo bezig hoor zou ik denken dat ze zelf ook een beetje eetstoornisserig is. Eetstoornis =/= uithongeren he.
Idem voor airhead. Ik ken airheads die niet dun zijn hoor, en waarschijnlijk ook geen eetstoornis hebben. Ik zal voor hun eigen goed hun namen maar niet posten, maar ik denk dat bepaalde mensen wel goed weten over wie ik het heb....
En zo zijn ook niet alle dunne mensen airheads.
Weer een verdedigingsmechanisme JK? Ik ben niet dun maar heb een geest? sorry, this fish won't bite.

Laatste indruk: ze praat een beetje alsof "vechten tegen het dunne schoonheidsideaal" dé missie is van de wereld. Er is niets mis met mager zijn he. In de laatste alinea praat ze erover alsof het het ergste is in de wereld.
Again JK, verbitterd? jealous much?