Ik heb honger.
Ik ga straks eten denk ik. Maar wat erna ?
eb vandaag examen gehad, niet zoveel zin eigenlijk om al aan statistiek te beginnen.
Ik zal mss naar de kleine zeemeermin kijken ?
heb ik zelfs eten ?
mijn examen ging nog wel redelijk. had eigenlijk meer gehoopt maar ik ben er wel door, dat is al leuk I guess.
euhm
voor de rest
voor de rest voel ik mij raar eigelijk. Ik mis het. Nu mis ik het het meest, want het is nu ook al tijdje, en nu pas merk ik het. of besef ik het ? de intimiteit, de geborgenheid, zo een euhm, "veilig", beschermd gevoel. zo een gevoel van "niet alleen"heid. Das moeilijk om te beseffen eigenlijk, dat dat weg is en dat ge zonder moet. Te beseffen dat ge nu, voor welke tijdsperiode dat ook nog moge duren, alleen zijt. Ge zijt niet letterlijk alleen. Er zijn altijd wel mensen rondom u als surrogaat. Sommigen knuffelen u zelfs vaker, of kunt ge tegen leunen als ge naar sex & the city aan het kijken zijt. Not quite the same though.
En, ... het is niet zo een schreeuwerig dramatisch smijterig iets. Het is meer zo iets dat ge gewoon op een stoel kunt zitten en de hele tijd naar de muur kunt staren. Een zeer "alleen" gevoel. that it's just you, dat ge het weer alleen moet doen. Maar ge moet het niet enkel alleen doen, zonder iemand naast u, maar ook zonder al die andere zaken. ge moet het niet alleen doen, maar ge moet het doen wetende dat ge het alleen doet. Dat ge 's avonds niet iemand hebt om naast te kruipen, dat ge u niet geborgen of veilig of geliefd of nodig voelt.
Raar besef.
Ik denk eigenlijk dat dit het ergste moment is tot nu toe. Mss niet het ergste als in dat ik dagen aan een stuk compleet waardeloos ben en letterlijk een hele dag niets doe of mij op niet kan concentreren.
maar dit is helemaal anders, meer "core" ofzo. En ik weet dat ik het moet ombuigen naar iets anders enzo, maar ik weet gewoon niet wat, of hoe.
Het is alsof de eerst schok over was. of de tweede. De eerste twee weken erna voelde ik mij, euhm, vrijer en had ik weer meer tijd voor zaken enzo. al rap begonnen zaken door te dringen en was dat gevoel dus weg. maar nu lijkt het alsof de eerste echt schok weg is en het tijd is voor "dieptewerking". Ben al benieuwd wat hiérna volgt.... :-s
En ik begin stilaan te denken dat ik al deze zaken mss beter zou beginnen posten in mijn andere afgesloten blog, waar niet iedereen het kan lezen.
En gek hoe mijn stemmingen per dag kunnen veranderen. na mijn examen was er eerst gevoel van depressie. daarna efkes opgecheerd. en nu is het weer niet.
en ik denk dat ik nu ga stoppen, want ik wil ook niet heel mijn status uit te doeken doen waar iedereen het kan lezen.
I have us & downs, dus de volgende is een upper. that's something to look forward to ?
I'm may be lost, but I get found. someday.
ik heb nog steed niet gegeten. maar wat.
urgh.
ik spaghettisaus ontdooien ofzo. ondanks feit dat ik daar geen zin in heb.
goed, genoeg nu. We gaan naar optimisme, we gaan naar verrijking van zelf. Examens zullen zeker en vast niet helpen in mijn huidige status. Dus over 3 weken is het februari, wat mss ook niet de beste maand is, maar het zal gevuld kunnen worden met afleiding en bezigheden in plaats van een hele dag op u kot te zitten.
Ik ben niet altijd zo emotioneel, of triestig ofzo. Maar soms wel. sinusoïde zou mijn leerkracht wiskunde uit 5de middelbaar gekrijsd hebben. I'm going to fine, it's just gonna take a little more time. Ondertussen kijk ik wel sex & the city ofzo :-)
I do think I'm going to stop these more personally tinted posts though...
en nu eten
grouphug of the day.
Ik ga straks eten denk ik. Maar wat erna ?
eb vandaag examen gehad, niet zoveel zin eigenlijk om al aan statistiek te beginnen.
Ik zal mss naar de kleine zeemeermin kijken ?
heb ik zelfs eten ?
mijn examen ging nog wel redelijk. had eigenlijk meer gehoopt maar ik ben er wel door, dat is al leuk I guess.
euhm
voor de rest
voor de rest voel ik mij raar eigelijk. Ik mis het. Nu mis ik het het meest, want het is nu ook al tijdje, en nu pas merk ik het. of besef ik het ? de intimiteit, de geborgenheid, zo een euhm, "veilig", beschermd gevoel. zo een gevoel van "niet alleen"heid. Das moeilijk om te beseffen eigenlijk, dat dat weg is en dat ge zonder moet. Te beseffen dat ge nu, voor welke tijdsperiode dat ook nog moge duren, alleen zijt. Ge zijt niet letterlijk alleen. Er zijn altijd wel mensen rondom u als surrogaat. Sommigen knuffelen u zelfs vaker, of kunt ge tegen leunen als ge naar sex & the city aan het kijken zijt. Not quite the same though.
En, ... het is niet zo een schreeuwerig dramatisch smijterig iets. Het is meer zo iets dat ge gewoon op een stoel kunt zitten en de hele tijd naar de muur kunt staren. Een zeer "alleen" gevoel. that it's just you, dat ge het weer alleen moet doen. Maar ge moet het niet enkel alleen doen, zonder iemand naast u, maar ook zonder al die andere zaken. ge moet het niet alleen doen, maar ge moet het doen wetende dat ge het alleen doet. Dat ge 's avonds niet iemand hebt om naast te kruipen, dat ge u niet geborgen of veilig of geliefd of nodig voelt.
Raar besef.
Ik denk eigenlijk dat dit het ergste moment is tot nu toe. Mss niet het ergste als in dat ik dagen aan een stuk compleet waardeloos ben en letterlijk een hele dag niets doe of mij op niet kan concentreren.
maar dit is helemaal anders, meer "core" ofzo. En ik weet dat ik het moet ombuigen naar iets anders enzo, maar ik weet gewoon niet wat, of hoe.
Het is alsof de eerst schok over was. of de tweede. De eerste twee weken erna voelde ik mij, euhm, vrijer en had ik weer meer tijd voor zaken enzo. al rap begonnen zaken door te dringen en was dat gevoel dus weg. maar nu lijkt het alsof de eerste echt schok weg is en het tijd is voor "dieptewerking". Ben al benieuwd wat hiérna volgt.... :-s
En ik begin stilaan te denken dat ik al deze zaken mss beter zou beginnen posten in mijn andere afgesloten blog, waar niet iedereen het kan lezen.
En gek hoe mijn stemmingen per dag kunnen veranderen. na mijn examen was er eerst gevoel van depressie. daarna efkes opgecheerd. en nu is het weer niet.
en ik denk dat ik nu ga stoppen, want ik wil ook niet heel mijn status uit te doeken doen waar iedereen het kan lezen.
I have us & downs, dus de volgende is een upper. that's something to look forward to ?
I'm may be lost, but I get found. someday.
ik heb nog steed niet gegeten. maar wat.
urgh.
ik spaghettisaus ontdooien ofzo. ondanks feit dat ik daar geen zin in heb.
goed, genoeg nu. We gaan naar optimisme, we gaan naar verrijking van zelf. Examens zullen zeker en vast niet helpen in mijn huidige status. Dus over 3 weken is het februari, wat mss ook niet de beste maand is, maar het zal gevuld kunnen worden met afleiding en bezigheden in plaats van een hele dag op u kot te zitten.
II know we've Come So Far
But we've Got So Far To Go
I know the road seems long
But it won't be long 'till it's time to go
Ik ben niet altijd zo emotioneel, of triestig ofzo. Maar soms wel. sinusoïde zou mijn leerkracht wiskunde uit 5de middelbaar gekrijsd hebben. I'm going to fine, it's just gonna take a little more time. Ondertussen kijk ik wel sex & the city ofzo :-)
I do think I'm going to stop these more personally tinted posts though...
en nu eten
grouphug of the day.
I am perfectly happy with all of my happiness lying ahead
1 Comments:
Je bent de liefste persoon die ik ken, en Domi, werkelijk hoe zwaar het ook is je moet doorbijten! want ik wil die lieve Domi niet zien sterven door liefdes verdriet! En onthoud dit, je staat er nooit werkelijk alleen voor, en hoewel de vervanging niet ideaal is, ze is er wel...
Keep it up! je kunt het
Een reactie posten
<< Home