Vandaag was een goede dag :-)
Ih heb Autobiographie d'une Courgette, eindelijk uitgelezen. Daarna ben ik naar Gent geweest, op zoek naar een rugzak en een korte jeans, niets gevonden, mij wel sterk moeten inhouden om niet de dvds op mijn verlanglijst te kopen. Ik moet wachten tot de 24ste, dan ga ik met mijn tante, mijn favoriete leuke tante, gaan winkelen (nog van mijn verjaardag)
Rebecca en Evy dan gebeld, ze zaten in de winkel naast mij :-P Daar heeft Rebecca mij dan mijn cadeau overhandigd, cd van Kelly Clarkson, Breakaway, ze zal waarschijnlijk wel een kopie willen hebben ;-)
Daarna zijn we allemaal (= ik, Rebecca, Evy en Linde) naar de chocoladebar geweest waar ik iedereen heb getrakteerd (hoe gul van me) Het was echt het übertof! Tot meerdere keren toe zag ik onszelf lachen en ons amuseren dat ik er Sex and the City visioenen van kreeg. Ik was super blij :-)
Daarna zijn we naar een seksshop gegaan, op aandringen van Rebecca (surprise surprise) en ik heb het toen ook gezegd: dat zijn geen realistische maten! Ik voelde me soms werkelijk geïntimideerd. Daarna hebben we beslist om naar de film te gaan, Hoodwinked. Hij was grappig :-)
Daarna zijn Rebecca en Evy iets gaan drinken, en ik en Linde keken elkaar stom verbaasd aan. Ze zeiden tegen ons: "Wij gaan nog iets gaan drinken." Niet: "Zullen we nog allemaal samen iets gaan drinken" ofzo, neen, "Wìj gaan iets gaan drinken" Nouja, niet dat ik zòveel zin had, alhoewel, leek wel tof eigenlijk... Maar ik had mijn broer al gebeld (ik was met de fiets maar aangezien mijn moeder compleet fobisch is en mijn licht niet werkt moest mijn broer mij komen halen)
Nadat ik mijn fiets had weggezet op mijn oma haar parking en aan het prutsen was met mijn gsm (ik heb blijkbaar plotseling, ik weet niet hoe, al mijn nummer tot de E gewist! en ik weet zelf niet welke nummers dat allemaal waren :-$ ) kwamen mijn broer en ik tot de conclusie tot de conclusie dat het morgen eigenlijk moederkesdag is en onze vader er, natuurlijk, niet aangedacht heeft om zelf bloemen te kopen. Wij dus vlug naar de Kouter, waar, wonder boven wonder, blijkbaar iemand staat die 's nachts bloemen verkoopt. Dan maar rap iets gekocht wat niet echt supermooi is, maar toch. Ik voelde me zo een slechte zoon.
En wie stond er daar ook, onder de tent, Brecht. Hij zag er mooi uit. Hij was er met zijn vriendin, in elkaar gehaakt en zo koppelerig aan het doen (barf) Ik denk dat hij ook nog bloemen moest kopen voor zijn mama, of er wou kopen voor zijn vriending. Hij herkende mij zelf niet! Hij zei zelf geen goeiedag ofzo! Ik, zeer subtiel natuurlijk naast hem lopen, tot meerdere keren toe, maar niets!
Het was raar. Sindsdien heb ik een "hm" gevoel. Ik kan het eigenlijk niet anders beschrijven. Misschien als ik er was met Linde dat hij me herkend zou hebben, omdat hij ons enkel erkend wanneer samen? (mijn hoofd draait) Of misschien deed hij gewoon alsof hij mij niet herkende, uiteindelijk heb ik ook niets gezegd he.
Hm
Ik moet vaker uitgaan met vrienden. Overwin je social disease!
Hm
mijn hoofd draait nog steeds
Hm...
Ih heb Autobiographie d'une Courgette, eindelijk uitgelezen. Daarna ben ik naar Gent geweest, op zoek naar een rugzak en een korte jeans, niets gevonden, mij wel sterk moeten inhouden om niet de dvds op mijn verlanglijst te kopen. Ik moet wachten tot de 24ste, dan ga ik met mijn tante, mijn favoriete leuke tante, gaan winkelen (nog van mijn verjaardag)
Rebecca en Evy dan gebeld, ze zaten in de winkel naast mij :-P Daar heeft Rebecca mij dan mijn cadeau overhandigd, cd van Kelly Clarkson, Breakaway, ze zal waarschijnlijk wel een kopie willen hebben ;-)
Daarna zijn we allemaal (= ik, Rebecca, Evy en Linde) naar de chocoladebar geweest waar ik iedereen heb getrakteerd (hoe gul van me) Het was echt het übertof! Tot meerdere keren toe zag ik onszelf lachen en ons amuseren dat ik er Sex and the City visioenen van kreeg. Ik was super blij :-)
Daarna zijn we naar een seksshop gegaan, op aandringen van Rebecca (surprise surprise) en ik heb het toen ook gezegd: dat zijn geen realistische maten! Ik voelde me soms werkelijk geïntimideerd. Daarna hebben we beslist om naar de film te gaan, Hoodwinked. Hij was grappig :-)
Daarna zijn Rebecca en Evy iets gaan drinken, en ik en Linde keken elkaar stom verbaasd aan. Ze zeiden tegen ons: "Wij gaan nog iets gaan drinken." Niet: "Zullen we nog allemaal samen iets gaan drinken" ofzo, neen, "Wìj gaan iets gaan drinken" Nouja, niet dat ik zòveel zin had, alhoewel, leek wel tof eigenlijk... Maar ik had mijn broer al gebeld (ik was met de fiets maar aangezien mijn moeder compleet fobisch is en mijn licht niet werkt moest mijn broer mij komen halen)
Nadat ik mijn fiets had weggezet op mijn oma haar parking en aan het prutsen was met mijn gsm (ik heb blijkbaar plotseling, ik weet niet hoe, al mijn nummer tot de E gewist! en ik weet zelf niet welke nummers dat allemaal waren :-$ ) kwamen mijn broer en ik tot de conclusie tot de conclusie dat het morgen eigenlijk moederkesdag is en onze vader er, natuurlijk, niet aangedacht heeft om zelf bloemen te kopen. Wij dus vlug naar de Kouter, waar, wonder boven wonder, blijkbaar iemand staat die 's nachts bloemen verkoopt. Dan maar rap iets gekocht wat niet echt supermooi is, maar toch. Ik voelde me zo een slechte zoon.
En wie stond er daar ook, onder de tent, Brecht. Hij zag er mooi uit. Hij was er met zijn vriendin, in elkaar gehaakt en zo koppelerig aan het doen (barf) Ik denk dat hij ook nog bloemen moest kopen voor zijn mama, of er wou kopen voor zijn vriending. Hij herkende mij zelf niet! Hij zei zelf geen goeiedag ofzo! Ik, zeer subtiel natuurlijk naast hem lopen, tot meerdere keren toe, maar niets!
Het was raar. Sindsdien heb ik een "hm" gevoel. Ik kan het eigenlijk niet anders beschrijven. Misschien als ik er was met Linde dat hij me herkend zou hebben, omdat hij ons enkel erkend wanneer samen? (mijn hoofd draait) Of misschien deed hij gewoon alsof hij mij niet herkende, uiteindelijk heb ik ook niets gezegd he.
Hm
Ik moet vaker uitgaan met vrienden. Overwin je social disease!
Hm
mijn hoofd draait nog steeds
Hm...
1 Comments:
Je had al gebeld dus daarom dachten we die gaan zeker niet meer meegaan. Ge had altijd kunnen zeggen wij willen mee, we gingen jullie niet verstoten hebben.
Leuk dat ge Rebecca en Evy zegt.. ;) en niet omgekeerd, ik voel me vereerd.
Het was ZO satc! En ik weet dat het mijn schuld is dat we dit niet vaker doen, maar eigenlijk kon ik gisteren ook niet echt... toch ik was er en ben zo blij dat ik gekomen ben! Wie zou er nu niet jaloers op ons geweest zijn?
DAnk je voor de heerlijke dag, voor de traktati, gulle jij, en inderdaad overkom je sociale ziekte :) ...
Een reactie posten
<< Home