Hierzo. Aanschouw. Dit zijn ze. Mijn resultaten.
3 erdoor, 1 gebuisd en 1 niet gedaan. Als ge het zo bekijkt niet gans slecht enzo. Ik ben er zelfs semi-trots op. Ik weet dat de eigenlijke resultaten misschien niet zo superfantastisch zijn. Een 12 is maar dat en een 10 is maar één puntje verwijderd van een 9.
Het blijft natuurlijk beter als mijn vorige zittijden. Vorig jaar had ik in het eerste semester maar één 10 en 4 buizen, in het tweede semester één 12 en weer 4 buizen. In augustus dan wel ingehaald door 4 van de 8 herexamens te slagen waarvan ik 3 herexamens niet deed. toen had ik 10, 10, 12 en 16.
Lekker wisselvallig allemaal.
Maar goed, ik ben dus eigenlijk best wel tevreden met mijn resultaat. Dit semester plan ik wel voor meer cijfers waar ge wel trots op moogt zijn, maar gezien mijn emotionele toestand afgelopen maanden waardoor ik eigenlijk voor 10 januari enkel maar 30 bladzijden Europa had gedaan mag ik er wel blij mee zijn. Zeker omdat het soms beetje onverdiend was, zoals bij statistiek waar ik eigenlijk echt wel zéér weinig voor heb gedaan. Bij gedrukte media had ik ook wel meer kunnen halen, maar laatste dagen van examens waren nogal, euhm ... raar en verwarrend.
Wel eigenlijk bij alles eigenlijk. Niet dat het een excuus is. Ik ben dus blij dat ik er nog maar 2 moet herdoen, moest ik nu weer 4 herexamens hebben, pff, het zou toch weer een tegenslag zijn. Een waarvan ik blij dat ik ze niet heb, want is wel het laatste dat ik kan gebruiken nu.
Dus dank aan al de mensen die er voor mij waren afgelopen maanden. Toen ik emotioneel was, toen ik niet kon studeren. Die een schouder hadden voor mij toen ik mij weer in een huilbui bevond. Die mij probeerden uit mijn bed te halen die dagen dat ik geen enkele reden zag om uit mijn bed te komen. Die samen met mij studeerden en mij probeerden te motiveren.
Danku daarvoor.
En daarbij vooral een speciale vermelding voor Eline, my fabulous kotgenote, die het als kotgenote het meest moest verdragen en het het meest te verduren kreeg.
Mijn dankbaarheid en appreciatie is groot. Het is altijd leuk om te weten dat op momenten waarop ge denkt dat ge helemaal op de wereld zijt en dat niemand u ooit graag zal zien en ge u altijd eenzaam zult voelen ge dan een goede vriendenbasis hebt om op te steunen. Een stoort fundering in het leven of zo iets.
Ja, ik ben niet in zo een poëtische beu, dus sorry als alles wat pompeus en belachelijk klinkt ofzo. Het is ochtend en ik lig nog in mijn bed. You know how I am in the mornings, wel sommigen toch. Ik ben niet capabel tot mooie verwoordingen.
Maar de boodschap komt wel over denk ik :-)
anyways. ik ga eens gaan ontbijten ofzo. tot later ! (voor evy en linde: dit zijnde maandag middag op mijn kot waar er cupcakes gemaakt zullen worden !)
Politicologie (prof. dr. C. Devos)
6
Statistiek (prof. dr. J. Lievens)
10
Gedrukte media I (prof. K. Raeymaeckers)
12
de communicatiewetenschap (dr. S. Van Bauwel)
Afwezig
Europese politieke integratie (prof. dr. H. Vos)
14
3 erdoor, 1 gebuisd en 1 niet gedaan. Als ge het zo bekijkt niet gans slecht enzo. Ik ben er zelfs semi-trots op. Ik weet dat de eigenlijke resultaten misschien niet zo superfantastisch zijn. Een 12 is maar dat en een 10 is maar één puntje verwijderd van een 9.
Het blijft natuurlijk beter als mijn vorige zittijden. Vorig jaar had ik in het eerste semester maar één 10 en 4 buizen, in het tweede semester één 12 en weer 4 buizen. In augustus dan wel ingehaald door 4 van de 8 herexamens te slagen waarvan ik 3 herexamens niet deed. toen had ik 10, 10, 12 en 16.
Lekker wisselvallig allemaal.
Maar goed, ik ben dus eigenlijk best wel tevreden met mijn resultaat. Dit semester plan ik wel voor meer cijfers waar ge wel trots op moogt zijn, maar gezien mijn emotionele toestand afgelopen maanden waardoor ik eigenlijk voor 10 januari enkel maar 30 bladzijden Europa had gedaan mag ik er wel blij mee zijn. Zeker omdat het soms beetje onverdiend was, zoals bij statistiek waar ik eigenlijk echt wel zéér weinig voor heb gedaan. Bij gedrukte media had ik ook wel meer kunnen halen, maar laatste dagen van examens waren nogal, euhm ... raar en verwarrend.
Wel eigenlijk bij alles eigenlijk. Niet dat het een excuus is. Ik ben dus blij dat ik er nog maar 2 moet herdoen, moest ik nu weer 4 herexamens hebben, pff, het zou toch weer een tegenslag zijn. Een waarvan ik blij dat ik ze niet heb, want is wel het laatste dat ik kan gebruiken nu.
Dus dank aan al de mensen die er voor mij waren afgelopen maanden. Toen ik emotioneel was, toen ik niet kon studeren. Die een schouder hadden voor mij toen ik mij weer in een huilbui bevond. Die mij probeerden uit mijn bed te halen die dagen dat ik geen enkele reden zag om uit mijn bed te komen. Die samen met mij studeerden en mij probeerden te motiveren.
Danku daarvoor.
En daarbij vooral een speciale vermelding voor Eline, my fabulous kotgenote, die het als kotgenote het meest moest verdragen en het het meest te verduren kreeg.
Mijn dankbaarheid en appreciatie is groot. Het is altijd leuk om te weten dat op momenten waarop ge denkt dat ge helemaal op de wereld zijt en dat niemand u ooit graag zal zien en ge u altijd eenzaam zult voelen ge dan een goede vriendenbasis hebt om op te steunen. Een stoort fundering in het leven of zo iets.
Ja, ik ben niet in zo een poëtische beu, dus sorry als alles wat pompeus en belachelijk klinkt ofzo. Het is ochtend en ik lig nog in mijn bed. You know how I am in the mornings, wel sommigen toch. Ik ben niet capabel tot mooie verwoordingen.
Maar de boodschap komt wel over denk ik :-)
anyways. ik ga eens gaan ontbijten ofzo. tot later ! (voor evy en linde: dit zijnde maandag middag op mijn kot waar er cupcakes gemaakt zullen worden !)
gotta keep it strong before the pain turns into fear
0 Comments:
Een reactie posten
<< Home